Proces Kasteelmoord dag 2

  • Minder publiek
    Opvallend: ook vandaag zijn er heel wat minder 'supporters' in de zaal. De publieksbanken zijn voor de helft gevuld, beduidend minder dan op de eerste 3 dagen van het proces vorige maand.
  • Getuigen aan het woord:

    Eric Verhenne Gewezen commissaris bij de federale gerechtelijke politie (fgp) Brugge, die het onderzoek in de zedenzaak heeft aangevat

    Sven Bertels politiecommissaris bij de federale gerechtelijke politie Brugge Brugge, die het onderzoek in de zedenzaak heeft verdergezet

     

  • Bertels: "De opdracht is bij ons toegekomen op 4 november, een vrijdag. Op 7 november heb ik de opdracht gegeven het onderzoek verder te zetten."
    Eric Verhenne bevestigd dat hij meteen tot actie overgegaan is, en klachtbevestiging door Elisabeth en André Gyselbrecht. Elisabeth is verhoord op 8 november.
  • "Elisabeth had weet van twee zedenfeiten: mei 2010 en mei 2011", zegt Verhenne. "Bij het eerste feit zou Stijn Saelens de vagina van zijn dochter gelikt hebben."
    Ook het tweede feit werd door de dochter van Saelens aan haar mama verteld. "Ze vertelde dat ze het niet leuk vond dat haar papa zijn toch in haar mond duwde", aldus Verhenne. "Saelens heeft die feiten ook toegegeven aan zijn ouders. Het was een spel, is maar één keer gebeurd volgens Saelens. "Nadien is Stijn Saelens bij psychiater Geerts in therapie gegaan."
  • "Alles om de kinderen te beschermen"
    Elisabeth benadrukte volgens Verhenne dat ze de klacht indiende om "de kinderen te beschermen, en niet om Stijn gestraft te zien."
    "Stijn besefte volgens Elisabeth dat hij fout was. Ze wilde haar kinderen beschermen, en niet per se haar man gestraft zien."
     
    Saelens kwam nadien met de plannen om te verhuizen naar Australië, maar de vrederechter gaf het hoederecht aan Elisabeth. "In mijn ogen waren de kinderen veilig, omdat Stijn zou vertrekken. De feiten moesten zeker en vast onderzocht worden, maar Stijn was weg, dus het gevaar was tijdelijk geweken", zegt Verhenne.
     
    Er was wel gevraagd om de politie op de hoogte te brengen als Saelens terugkwam van Australië. Voor de speurders was het seinen van Saelens niet echt nodig, als hij vrijwillig naar het bureau komt. Elisabeth had aangegeven dat haar man Stijn Saelens bereid was zich vrijwillig aan te bieden.
     
     
  • "Iemand seinen doen we als iemand zich aan justitie wil onttrekken, en niet uit praktische overweging omdat de persoon nog niet in de mogelijkheid geweest is langs te komen voor verhoor", aldus de speurders. "Er werd gevraagd hem nationaal te seinen, maar Elisabeth had laten verstaan dat hij bereid was te komen getuigen. Internationaal seinen kunnen we enkel doen als er een aanhoudingsmandaat uitgevaardigd is"
  • Verhenne: "Bij het tweede verhoor van Elisabeth zei ze dat ze Stijn graag zag, en dat ze hem een nieuwe kans wilde geven. Ze zij ook dat ze de feiten niet zag als pedofilie, maar als een vorm van normvervaging waar haar man moest aan werken."
     
    Elisabeth zei toen ook dat Stijn er moest aan werken, en dat "het gezien de situatie goed zou zijn dat er voorlopig geen gevolg werd gegeven aan de klacht". Ze zei ook dat de kinderen zich goed voelde, en dat ze geen trauma hadden opgelopen. "Elisabeth zei wel uitdrukkelijk dat ze niet sprak in naam van haar vader, maar enkel voor zichzelf."
     
    Saelens zou in Australië ook psychotherapie gevolgd hebben volgens Elisabeth, en het koppel was zeker van plan die therapie verder te zetten.
  • "Tijdens het verhoor van André Gyselbrecht zei hij dat Stijn een therapie moest volgen, maar dat hij gerustgesteld was. Hij was ervan overtuigd dat als een grondige therapie zou lukken, er geen verder acties in het onderzoek nodig waren."
     
    "André Gyselbrecht wilde vooral dat Stijn de grondige therapie zou volgen , en zei dat - als de therapie slaagde - het een nieuwe start kon betekenen voor het gezin kon betekenen. 'Als de therapie zou slagen en er geen nieuwe feiten gepleegd worden, moet er voorlopig geen verder gevolg gegeven worden aan de klacht'", zei André Gyselbrecht volgens Eric Verhenne.
  • "Stijn Saelens was in het buitenland, ik had nog een reeks andere zaken en het de kerstperiode stond voor de deur. Voor het einde van het jaar ben ik dan in pensioen gegaan."
  • "Dr. Gyselbrecht ergens toe dwingen, zou niet gelukt zijn"
    Volgens Eric Verhenne is dokter Gyselbrecht "zeer punctueel, leest hij alles na, vraagt hij meer uitleg tijdens zijn verhoor en zal hij zeker niets tekenen waar hij niet achterstaat".
    Op de vraag van voorzitter D'Hooghe of de speurders dr. Gyselbrecht ergens tot verklaringen gedwongen hebben, antwoord Verhenne negatief. "Dat zou zelfs niet gelukt zijn gezien hij alles zeer goed opvolgt. Het verhoor is correct verlopen."
  • Meester Filip Vanhende: "Waren er afspraken tussen de politie en Elisabeth dat zou laten weten dat Stijn terug was?"
    "Ja, de afspraak was dat Elisabeth ons iets zou laten weten als Stijn terug was en klaar was om te verhoren."
    Vanhende: "Maar Stijn kwam vervroegd terug, en was al thuis op 9 november. Maar Elisabeth heeft pas op 21 november laten weten dat Stijn terug was van 9 november, maar dat hij op 24 november alweer vertrok?"
    "Dat klopt. In die periode wisten wij niet dat Stijn terug was, Elisabeth heeft ons dat niet laten weten. En ook na de terugkeer van Stijn op 24 december hebben we niets meer vernomen van de familie."
  • "De onderzoeksrechter vroeg mij of het ernstige feiten waren, en of ik al ernstigere zaken gezien had", aldus Verhenne.
     
    "Ik toen uiteraard gezegd dat het ernstige feiten waren, maar dat ik in mijn carrière al ernstigere zaken gezien had."
     
    Verhenne benadrukt wel dat hij de feiten van bij het begin zeer serieus genomen heeft. "Elk zedenfeit, hoe minimaal ook, is sowieso ernstig." Hij bevestigt dat hij ervan overtuigd was dat het ernstige klachten waren, en "geen uit de lucht gegrepen fabeltjes".
  • Verhenne bevestigd dat "het duidelijk is dat Elisabeth haar man graag zag". 
    "Elisabeth had weet van de feiten in mei 2010, en ze wilde hem een tweede kans geven. Ook toen ze in mei 2011 weet kreeg van de nieuwe feiten, wilde ze hem opnieuw een kans geven", bevestigt Verhenne.
     
    "Hoe kwam Elisabeth over naar u toe?"
    "Elisabeth zag Stijn heel graag, kwam onzeker over maar met veel ontzag voor haar vader", zegt Verhenne.
     
    "U had het ook over onbeslistheid?"
    "Ze was verscheurd tussen de liefde voor haar kinderen die ze wilde beschermen, en de liefde voor haar man en haar huwelijk dat ze wilde redden."
     
  • "Elisabeth heeft uitdrukkelijk gezegd dat ze wenste dat haar dochter niet zou verhoord worden. Ze zei dat ze sprak als moeder en als dokter hulpverlener."
    Verhenne zegt wel dat hij de indruk had dat het vooral dr. André Gyselbrecht die gemotiveerd was de klacht in te dienen.
  • Op de vraag of er volgens de speurder een verschil is tussen normvervaging of pedofilie, reageert Verhenne voorzichting. "Beide bewoordingen staan niet in het strafwetboek. Ik doe onderzoek naar de feiten en heb daar geen waardeoordeel over te vellen."
  • "Het woord normvervaging van Elisabeth", bevestigt Verhenne. Een advocaat wijst erop, dat zowel Elisabeth Gyselbrecht als haar vader exact dezelfde zin gebruikt hebben, tijdens verhoren onafhankelijk van elkaar, op een ander tijdstip. "De feiten kaderen volgens mij niet in pedofilie of een seksuele normvervaging, waaraan mijn man / Stijn Saelens moet aan werken." Die zin werd door Elisabeth én haar vader gebruikt tijdens hun verhoren. Volgens Verhenne was het eerst Elisabeth die die term gebruikte. "Ze kreeg nadien een kopie van dat verhoor. Aan wie ze dat toont, is mijn zaak niet."
  • "Over normen en waarden zijn al dikke boeken geschreven", zegt Verhenne. De advocaten van Elisabeth blijven hameren op het woord 'normvervaging'.
    "Stijn wist niet altijd wat hoorde en niet hoorde in de omgang met kinderen. Het kan dus zijn dat hij dat niet zag als kindermisbruik, maar dat was zijn interpretatie", zegt Verhenne.
  • Verhenne is formeel: "Er is tijdens mij verhoren nooit sprake geweest over enige andere vormen van kindermisbruik naar de andere kinderen toe."
  • Openbaar aanklager: D'Have: "Mocht er een signaal gekomen zijn dat er gevaar was, wat zou jullie reactie geweest zijn?"
     
    Bertels: "Op dat moment hadden wij geen signalen dat er gevaar was. Stijn zou niet meer naar Australië vertrekken. Mochten wij opgebeld worden met de melding dat er opnieuw gevaar was, dan zouden wij uiteraard meteen in actie."
     
    Mocht Stijn niet vermoord zijn, zouden jullie dan nog blijven proberen hebben Saelens te verhoren? Ook al kwam er geen bericht meer van de familie?
     
    "Uiteraard zouden wij dat gedaan hebben. Wij hadden de opdracht dat dossier te onderzoeken, en Saelens zou uiteindelijk zeker verhoord worden."
     
    "Zijn jullie ooit benaderd geweest als magistraat, om dat onderzoek te blokkeren?"
     
    Beide heren zijn formeel: Neen.
     
    Sommige krantenartikels beweren dat u nochtans op het trouwfeest van Stijn en Elisabeth was?
     
    "Ik heb dat inderdaad ook gelezen", zegt Verhenne (in de artikelenreeks in de krant De Morgen). "Het was het eerste dat ik daar van hoorde. Die artikels staan vol met flagrante leugens, waaronder het feit dat ik op dat huwelijk aanwezig zou geweest zijn."
  • "Een telefoontje en de politie had ingegrepen"
    Uit de antwoorden van de getuigen op de vragen van het openbaar ministerie, blijkt dat er maar één telefoontje nodig was om de politiediensten opnieuw in actie te laten schieten. "Een telefoontje dat de familie Gyselbrecht goed kende, want ze hadden er eerder al op gebeld om afspraken te maken voor hun verhoor."
  • Meester Platteau: "Heeft u uitdrukkelijk aan André gezegd: 'dit is het nummer, u mag altijd bellen'?"
    Verhenne: "Ik weet het niet. Het kan zijn van wel, het kan zijn van niet. Ik weet zeker dat ik gezegd heb dat hij ons altijd mocht contacteren."
     
    Bertels wijst in zijn antwoord op diezelfde vraag dat het telefoonnummer waarvan sprake op elk blad staat, dus dat André Gyselbrecht zeker op de hoogte was welk nummer er moest gebeld worden."
  • Meester Platteau: "Elisabeth heeft in de klacht verklaard dat ze haar kinderen geen seconde meer met Stijn alleen liet. Ze heeft ook uitdrukkelijk gevraagd dat het kindermeisje omtrent die zedenfeiten verhoord zou worden. Waarom is dat niet gebeurd?"
     
    Verhenne: "Omdat de onderzoeksrechter geen opdracht gegeven heeft dat kindermeisje te verhoren. Ik voer geen zaken uit waar ik van de onderzoeksrechter geen opdracht toe gekregen heb."
  • "Aan de onderzoeksdaden die door de familie Gyselbrecht gevraagd werden, heb ik uiteraard geen gevolg gegeven. Ik ga niet zomaar mensen beginnen verhoren op vraag van betrokkenen, ik voer enkel uit wat de onderzoeksrechter uitdrukkelijk beveelt."
  • Platteau legt Verhenne het vuur aan de schenen: "De onderzoeksrechter heeft wel gevraagd aan de fgp na te gaan bij wie de medische dossiers in beslag konden genomen worden. Waarom is dat niet gebeurd?"
     
    "Wij hadden op dat moment de informatie dat er geen gevaar meer was naar het kind toe, omdat Stijn niet in het land was. De feiten dateren van mei 2010 en mei 2011, de klacht kwam er pas in oktober. Volgens Elisabeth was er geen gevaar meer. In die periode lag het dossier bij ons op het bureau voor verder onderzoek. Maar op dat moment was er geen gevaar meer volgens Elisabeth Gyselbrecht. Mocht er een nieuw signaal gekomen zijn van de onderzoeksrechter, dan zouden we die medische dossiers zeker nog opgevraagd hebben."
  • Plots zeer veel publiek in de zaal
    Hoe leeg de zaal om 9 uur deze ochtend was, zo vol is ze nu. De rechtszaal zit bomvol, en nog een twintigtal mensen staan recht in de wandelgangen naast de publieksbanken.
     
  • "Dat is meer dan vijf jaar geleden, dat weet ik niet meer."
    Op de vraag van meester Platteau of de onderzoeksrechter op de hoogte was dat Stijn Saelens niet zou geseind worden, ondanks het feit dat de onderzoeksrechter dat eerder gevraagd had, komt geen duidelijk antwoord van Bertels. "Dat is meer dan vijf jaar geleden, dat weet niet meer. Dat zou wel gebeurd zijn als er signalen waren dat Stijn Saelens zich zou onttrekken aan justitie. Die signalen waren er niet." 
     
    Bertels benadrukt dat er politioneel geen reden was om Saelens op dat ogenblik te seinen.
  • Niemand weet wie de opdrachtgever van Stijn Saelens was
    Stijn Saelens vertrok voor het werk naar India, bleek uit de verklaringen van Elisabeth Gyselbrecht. Uit de antwoorden van de speurders blijkt dat niemand eigenlijk weet wie die opdrachtgever van Stijn Saelens was. "Hij had verschillende opdrachtgevers en dat was onduidelijk. Dat is niet nagetrokken."
     
    Meester Platteau: "Is er ooit een persoonlijke uitnodiging gestuurd naar Stijn Saelens om op verhoor te komen?"
    "Neen", zegt Verhenne. "Ik had de afspraak met Elisabeth dat zij mij op de hoogte ging houden van wanneer haar man terug in het land was en beschikbaar was voor verhoor. "Wij hebben al het mogelijke gedaan Stijn Saelens te verhoren", zegt Verhenne.
  • Walter Damen, advocaat van Pierre Serry: "Komt het vaak voor dat moeders in zedenzaken komen zeggen dat ze de kwestie binnen het gezin willen oplossen?"
    Verhenne bevestigt dat dat regelmatig gebeurt.
     
    Damen: "Dus dan laten jullie dat even rusten, en rijden jullie niet meteen naar het kasteel om de man mee te nemen?"
    "Inderdaad", aldus Verhenne.
     
    Damen: "Heeft u ooit, na 1 december (de verklaring van Elisabeth dat alles opnieuw rustig in orde was), nog iemand van de familie gehoord met de boodschap 'Help, mijn (klein)kinderen zijn in gevaar'"
    Verhenne: Neen, wij hebben na 1 december niemand meer van de familie gehoord die zei dat er een gevaar was."
  • Dr. Gyselbrecht neemt het woord en zegt dat Bertels pas op 31 januari, na de moord, de originele klacht gelezen heeft.
    Volgens dr. Gyselbrecht heeft Elisabeth wél laten weten dat Stijn Saelens verhoord kon worden, dat hij terug was op 25 december.
     
     
    Intussen leest openbaar aanklager D'Have André Gyselbrecht de levieten. "Het is deze voormiddag al duidelijk gesteld door de getuigen dat uw familie goed wist wie er gecontacteerd moest worden indien er nieuwe ontwikkelingen waren. U heeft er toen voor gekozen een magistraat te contacteren van een andere provincie, die volledig los stond van het onderzoek."
     
     
    Dr. Gyselbrecht verwijt de onderzoekers tussen de lijnen dat er te traag gewerkt is in het dossier rond de zedenfeiten. "Waarom heeft het zo lang geduurd om mijn klachtbevestiging op te nemen? Waarom heeft dat een maand geduurd?"
     
     
    Voorzitster D'Hooghe wijst Gyselbrecht erop dat de feiten dateren van mei 2010 en mei 2011, en dat de klacht er pas gekomen is in oktober. "De onderzoekers hebben ook vastgesteld dat u zes maanden gewacht heeft met de klacht neer te leggen."
  • Getuigenverhoor is afgelopen
     
    De zitting wordt 10 minuten geschorst en wordt om 12.30 uur hernomen.
  • Zitting hernomen
    Voor de middagpauze volgt nog het getuigenverhoor van Ann Verstuyf psychologe, therapeute van de minderjarige kinderen van Stijn Saelens en Elisabeth Gyselbrecht.
  • Op 23 mei 2011 is Verstuyf voor de eerste keer gecontacteerd door dr. André Gyselbrecht. Verstuyf zegt dat ze dr. André Gyselbrecht niet kende voor dat contact. 
    "Er kwam een tweeledige vraag van dr. Gyselbrecht: is er sprake van incest ten aanzien van een van de kinderen, én wat er als behandeling van Stijn kon voorgesteld worden", zegt Verstuyf.
  • "In totaal waren er vier sessies. In de eerste sessie was het kind eerder zwijgzaam, maar het was duidelijk dat het kind loyaal was naar beide ouders toe."
     
    "Bij de tekening die het kind maakte, viel mij op dat de tekening van de vader heel kleurig en gedetailleerd was. Toen ik vroeg zichzelf te tekenen, was de tekening veel minder gedetailleerd, bepaalde delen ontbraken.. er waren signalen in die tekening dat er sprake kon zijn van misbruik.'
  • "Tijdens de derde sessie werden vier gewone kindertekeningen voorgelegd. Het kind pikte de tekening eruit met het boze gezichtje. Toen ik vroeg waarom ze die tekening koos, zei ze dat 'ze boos werd als papa zijn tong in haar mond stak'. Ze heeft zeker bij drie verschillende technieken bevestigd dat ze boos was omdat papa haar zijn tong in haar mond stak, en dat ze haar papa duidelijk gemaakt had dat ze dat niet leuk vond, maar dat haar papa gewoon voort deed."
     
    "Het werd duidelijk dat de feiten in de slaapkamer, binnen in huis en buiten op het terrein plaatsvonden. Er kan zeker sprake zijn van herhaaldelijke feiten. Ik kan niet stellen dat er bepaalde gewoonten aan vooraf gingen, het gebeurde op verschillende plaatsen en op onverwachte momenten."
     
    "Het gebeurde in verschillende omstandigheden, en het was de vader (Stijn Saelens) die initiatief nam."
  • "Het kind vertoonde ook heel vaak emotionele blokkades en was beschaamd om over die feiten te spreken, een van de redenen waarom het onderzoek stopgezet werd.
     
    "Een kind dat een hele sessie blokkeert, en niets wil zeggen, wijst op een zekere druk van iets of iemand. Ik had een sterk vermoeden dat Stijn Saelens iets gezegd had tegen het kind, waardoor ze emotioneel blokkeerde."
  • "Toen kwam Elisabeth het kind halen. Op dat moment was Elisabeth aan haar relatie met Stijn aan het werken. De focus lag toen eerder op de behandeling van Stijn, en niet meer op de sessies met het kind. In overleg werd dan beslist de therapie van het kind stil te leggen."
     
    "Elisabeth heeft mij nooit meer gecontacteerd om de resultaten van de therapie van het kind op te vragen of te bekijken."
    "Dat kan verscheidene redenen hebben: de grote liefde voor haar man, vermijding van de waarheid naar het kind toe, of vermijding van de waarheid naar Stijn toe."
  • "Elisabeth zag de therapie met Stijn als de oplossing hun relatie te redden. Ik heb haar doorverwezen naar psychiater Geerts."
    Verstyf zegt dat de Stijn Saelens nooit gezien heeft. "Het was André Gyselbrecht die bepaalde dat de therapie van Stijn en Elisabeth samen op dat moment voorrang kreeg."
  • "Als Stijn het kind emotioneel blokkeert, is het heel moeilijk verder te werken met het kind. Mede daarom is beslist eerst Stijn in therapie te laten gaan, en nadien eventueel verder te werken met het kind."
  • "Aan de hand van de tekeningen van het kind had ik een sterk vermoeden dat er ook andere handelingen waren gebeurd. Maar dat is nooit expliciet gezegd door het kind. Het was mijn bedoeling dit te achterhalen in de vierde sessie, maar het kind blokkeerde volledig tijdens die sessie en reageerde nergens op."
  • "De situatie was al besproken met Elisabeth, en nadien kreeg ik een paniekerige telefoon van André Gyselbrecht. Hij vertelde dat de kinderen van Saelens maar twee keer per dag mochten eten, en dat hij schrik had Saelens wilde emigreren naar Australië. Ik stelde vast dat André Gyselbrecht op dat moment in een andere mentale toestand was dan bij ons eerste contact." 
    "Vader André was altijd typerend voor de relatie binnen het gezin, en vond het ook typerend dat het André was die de eerste aanmelding kwam doen, en niet Elisabeth."
  • "In een volgende sessie zag ik dat de onderlinge relatie van de kinderen niet goed was. Ze deden elkaar pijn. Ik heb hen dan doorverwezen naar de psychiater voor gezinstherapie. Ik vond het altijd wel bizar dat Elisabeth mij nooit specifieke vragen stelde, ik had toch wel eens een telefoontje van haar verwacht.
  • "Handelingen van Saelens moeten als pedofilie gezien worden"
    Verstuyf: "De herhaaldelijke tongkussen en de mogelijke andere handelingen die gesteld zijn, moeten volgens mij als pedofilie gezien worden. Er was een duidelijke druk van een ouder persoon, het kind stemde duidelijk niet in met de feiten."
    "Elisabeth omschreef dat als normvervaging, wat ook toegeschreven kan worden aan de liefde voor haar man of de angst voor de waarheid."
  • Voorzitter Els D'Hooghe:
    "De vraag is: zitten we hier met een gevaarlijke pedofiel die meteen zou hervallen, of zitten we met een persoon die écht niet inziet dat zijn gedrag fout is. In het laatste geval kan therapie helpen, maar in het eerste geval is dat een gevaarlijk persoon die uit de maatschappij moet genomen worden."
  • Meester Jan Leysen valt met de deur in huis:
    "Mevrouw Verstufy, heeft u ook een aanmelding gekregen voor de vier kinderen, voor het feit dat de opa de papa heeft laten vermoorden?"
     
    "Neen", antwoordde de psychologe.
     
  • "Het feit dat Elisabeth een weekend geboekt had met Stijn, wijst erop dat ze wilde werken aan haar relatie. Maar het feit dat ze nooit naar de resultaten van de behandeling van haar dochter vroeg, wijst op vermijding van wat er zou kunnen uitkomen", zegt Verstuyf.
Powered by ScribbleLive Content Marketing Software Platform

Meest Gelezen